Gdyby tak metodologia prawa zamiast sprzed 2 tys. lat z XX w. była

Wlasnie mi przyszlo prawdopodobne wyjasnienie problemu ktory mnie troche meczyl.

System prawny, a szczegolnie jego realizacja, czesc praktyczna, czyli adwokaci i radcy w szczegolnosci ale tez sedziowie wydawali mi sie dosyc marni.
Nawet orzeczenia na poziomie Sadu Najwyzszego cos wydawalo mi sie podejrzane, ale nie wnikalem, tylko takie niejasne wrazenie.
Widac tam chocby maniere, ktora powoduje ze ukrywaja niekompetencje pod przykrywka trudnosci, skomplikowania czy rozmywania.

Teraz wpadlem na cos co wydaje mi sie wyjasnia problem.
Wpadlo mi to do glowy sluchajac wykladu
Niekonstytucyjność: formy, skutki, procedury. 70-lat Państwa i Prawa,
Wykład prof. Lecha Garlickiego z 13 czerwca 2016 PAN - youtu.be/eCxPp38q-G4
kiedy uzywal terminologi lacinskiej jako precyzyjnego jezyka.
I to rozumiem, to fajne. Ale ...

Ta precyzja byl dobra 2 tys lat temu, jak rzymianie rzadzili.

Od tego czasu poszlismy do przodu, co pewnie wiesz.
Przejawia sie to np w rozwinieciu informatyki, komputerow.

I wlasnie tu jest odpowiedz.
Ta technologia to z angielskiego Information Technology, w skrocie IT, czyli Technologia Informacji.

Grasz i ugrywasz, albo harujesz, albo przegrywasz

W co sie tutaj gra
Gra w życie

Albo grasz w te gry,
bo mozesz cos z tego ugrac,
albo masz przerabane,
chyba ze potrafisz zyskiwac bez rozgrywania.

Tylko nikt nie mowi zasad gry wprost.
To tajemnica.
Im więcej rozgrywających, tym więcej chętnych do podziału zysku, a mniej jeleni,
czyli mniejszy zysk i mniejsze zasoby.

Znajac fragmenty wchodzisz na kolejne poziomy.

Istnieje przepasc, praktycznie nie do przejscia, dla tych ktorzy graja, a tych co nie graja,
zapewne tez miedzy tymi na roznych poziomach.

Moze wiesz o co chodzi?

---
Ludzie zyjac przyjmuja ze to co widza, rozumieja, mysla, to rzeczywistosc.
Wiec zyja uwazajac ze tak jest, a potem, z czasem, ze tak ma byc.

Szczegolnie ludzie o miernej duszy nie siegaja poza to co jest w ich umyslach.
(Pomijam kwestie ze te wizje rzeczywistosci moga byc tak ograniczone ze nie uwzgledniaja rzeczywistosci ludzi z otoczenia, czy nawet bliskich.
To by wyjasnialo czemu czesto ludzie nie nawiazuja blizszych relacji z ludzmi ktorzy inaczej mysla, bo jest miedzy nimi przepasc nieprzekraczalna, rozne rzeczywistosci.)

Rzeczywistosc to rzeczywistosc, jest jedna, to co ludzie myla z rzeczywistoscia to to co powstaje w ich umyslach jako reprezentacja rzeczywistosci, unikalna dla nich.
Zeby ta reprezentacja byla zgodna z rzeczywistoscia trzeba ciagle ja badac, chocby przez ustalanie z innymi jak oni to widza.
Jesli ludzie z zalozenia ukrywaja to co wiedza, co naprawde mysla, co robia, to istnieje naturalna przepasc miedzy ludzmi. Dopiero przy otwartosci, uczciwosci, jasnosci, konkrecie, rozumowi, spojnosci mozna sie do siebie zblizyc, "rzeczywistosci" indywidualne moga stac sie juz chocby "rzeczywistosciami" wspolnymi, i ostatecznie zblizone do rzeczywistosci.